دارالثقلین
(بسم الله الرحمن الرحیم) تو را با نام آهو می شناسند / رضای حضرت هو می شناسند/ تمام رعیت ملک عظیمت / به نام شاه خوشرو می شناسند /میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر شما محبـان اهل بیت عصمت و طهارت(سلام الله علیهم اجمعین) مبارکباد.(اللهم عجل لولیک الفرج)
نويسندگان

 

 

ای خدا ای فرد بی همتای من                         وای برون ازحدّ و از احصای من

نیست فکرم را به ذات تــوگذر                           نه خیالم را به سوی تـو ســـفر

والـد  و  مــولود را پایــنده ای                            خود نِه ای زائیده، نه زاینده ای

عجز من باشد نشان قــدرتت                            جــرم من باشد دلیل رحــمتت

علم من را نیست در علم تو راه                        جـهل من بر علم تو باشد گواه

هستی ات را نیستیِ من دلیل                         بــــر ردیف عــزّتت باشم ذلیل

شد غــنای تــو ز فقرمن عیان                           کوریم بینایی ات را شد نشان

بر قدیمیّت، زمینم شاهد است                          آسمان گوید که:الله واحد است

تـاج سلطانی به احمد داده ای                          مـلک را دستِ مـحمّد داده ای

مایــه ی ایــجاد دادیش قـترار                            دسـت او دادی کـلید نور و نار

بهــر او کردی مسخّر،آسمان                             ارض را درمشت او دادی مکان

اشرف پیغمبرانش کرده ای                              صاحب کون و مکانش کرده ای

منصب خاتم به او کردی عطا                           حفظ او کردی ز هر سهو و خطا

در امور خود امینش خوانده ای                         رحـمه للعالمینـش خوانـده ای

بر خلایق، حاکم بی عزل توست                      تا قیامت نصب او ازعدل توست

حکم او نافذبود در هـــــر جهات                        بی تفاوت در حیات و در مـمات

از وجودش قبله را کردی بـدل                          پاک کردی دینش از نقص و خلل

گرنمیدادی مــحمّــد را وجـود                            تا قیامت کعبه ات بتـخانه بــود

یا صنم را محو کرد ازفکر خلق                          کرده هر دم یا صمد را ذکر خلق

داده ای بــر انبیایت مــعجزه                             نفس ها زان معجزه شد عاجزه

آنچه بخشیدی به یک یک انبیا                            کرده ای یک جاش بر احمد عطا

آنکه خواهی، رتبه ی اعلی دهی                   «قاب قَوسینی و او اَدنی» دهی

خواستی تا حکم او گردد جلی                        از کــرم، دادی خـلافت بــر علی

چون نبی را منّتی بــنهاده ای                          بــر علی دست خدایی داده ای

این دوتا را جای، یکجا کرده ای                         منزل هارون و موسی کرده ای

بر سلیمان، دیو فرمان داده ای                        به نبی، چندین سلیمان داده ای

از علی محکم نمودی پشت دین                       شسته ای با تیغ او، کفر زمین

آنچنان قدرت به او کـــردی عطا                         کـــرده ظاهر، معجزاتع انـبیاء

راست شد بام کعبه، بت شکست                  بت پرستان را، نموده حق پرست

گفته ای بر بنت عمران این چنین                   «واصطفیکَ مِن نساء العالمین»

لیک دادی بنت احــمد را تــو نــیز                    صـد چو مریم پاک دامانش، کنیز

گرچه بر مریم یک عیسی داده ای                 یازده عیسی به زهـــرا داده ای

خواستی باقی  بمانـد  دیــن  تــو                   تازه گــردد هـــر زمان آیـین تــو

خواستی که این در علی گردد تمام               یــازده  اولاد  او  کـــردی  امـام

کــرده ای بعد از علی ای ذوالمنن                 سلطنت را ثبت بــــر نام حسـن

بر حســـین، بام  کرم بگشاده ای                  هم امامت، هم شهادت داده ای

از پس او بهر حـفظ  و پـاس  دیـن                   عــهد را دادی به ذیــن العابـدین

باقری را لطف واحسان کرده ای                   حافظش بر دین و ایمان کرده ای

شــرع را تــازه ز جعفر کـرده ای                   صاحب محراب و منبـر  کــرده ای

کرده ای زان پس به موسی مرحمت             داده ای  او  را  امـامـت مـرتـبـت

تاج  بخشیدی  پس  از  وی  بـــر رضا               بــعد او  کــردی تقی  را راهنما

پــس نــقی  را  بعد  او  کــردی امام                شـرع را بر دست او دادی زمام

پــس امـامـت  دادی بـــر عســـگری                آفریده استی ز صُلبش گوهری

نامش از الطاف، مـــــــهدی کرده ای                بر انامش، جمله هادی کرده ای

خواستـی شـأن  را  نمایی  پایـــــدار                 در صـف دنــیای، تا دارالقـــــرار

پــس نــمودی مـــــهدیشان را، نهان                 چشم ها را بسته ای از روی آن

غایبـــش بنــمودی بــــر مــصــلحت                  زنده اش بگذاشتی از مرحمت

داده ای دستش نظام ملک و دین                      حــجت تـو هست تا روز پسین

ای خدا، از لطف و رحمت کن شتاب                   آفـتابش را بــرون  آر از حجاب

                                               (گزیده ای از: کلیات اشعار ملا علی ،فاخر)

 

[ ] [ ] [ مدیر ] [ ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

صفحات اختصاصی
امکانات وب

بک لينک